De sfeer tussen Cambodja en Thailand is nog steeds om te snijden. Beschuldigingen vliegen over en weer. Een grote kwestie is dat Thailand nog steeds achttien Cambodjaanse soldaten vasthoudt die nota bene zijn ingerekend vlak na de totstandkoming van de wapenstilstand. Commentaar van Thailand: ‘Het gaat er niet om wanneer het staakt-het-vuren is afgekondigd, maar wanneer de strijd feitelijk is gestaakt.’ Cambodja beweert dat Thailand massieve hoeveelheden prikkeldraad aanbrengt rondom geclaimde Thaise locaties, terwijl Thailand beweert dat Cambodja op diverse plaatsen antipersoonsmijnen heeft neergelegd. Dat laatste zou zichtbaar zijn op video’s. Cambodja zegt echter bewijs te hebben dat het om fake video’s gaat. Het levert allemaal werk op voor het Comité voor de General Border Regulation (GBR) dat onder leiding van Maleisië in ASEAN-verband moet toezien op de handhaving van de achttien afspraken die overeengekomen zijn als voorwaarden voor het staakt-het-vuren.
De gewapende strijd die vijf dagen duurde heeft aan weerszijde van de betwiste grens tot grote ontreddering geleid. Nog afgezien van de drieënveertig doden en de evacuatie van driehonderdduizend mensen. De ontreddering betreft ook de economie en in het bijzonder het gegeven dat Cambodjaanse gastarbeiders in Thailand massaal en overhaast naar huis zijn teruggekeerd. Daarbij gaat het om grote getallen, totaal 1,2 miljoen arbeidsmigranten waarvan bijna de helft legaal en 0,7 miljoen ongedocumenteerd. Volgens het Ministerie van Arbeid en Beroepsopleiding zijn inmiddels 900 duizend mensen gerepatrieerd. Deze getallen behelzen immense problemen voor beide landen.
Volgens de Thaise Kamer van Koophandel is Thailand in de grensprovincies voor ca 75% afhankelijk van Cambodjaanse arbeidskrachten in de landbouw, de bouw en de voedselverwerkende industrie. De uittocht is dus een enorme klap voor deze sectoren. Gisteren is van regeringswege een plan gelanceerd tot het inzetten van militairen, ex-gevangenen en jongeren, het registreren van illegale werknemers en het importeren van arbeidskrachten uit Sri Lanka en Nepal en van vluchtelingen uit Myanmar.
Cambodja worstelt nu met het omgekeerde probleem, een te groot aanbod aan arbeidskrachten. Het ministerie verklaarde dat de Cambodjaanse economie gelukkig heel veel nieuw werkvolk nodig heeft. Er zou sprake zijn van maar liefst 250 duizend vacatures. Samen met het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties heeft het ministerie een campagne van vier fases opgestart om vraag en aanbod op de arbeidsmarkt efficiënt op elkaar af te stemmen en allerhande om- en bijscholingstrajecten te ontwikkelen. Bovendien kunnen werknemers een beroep doen op het Nationaal Fonds voor Sociale Zekerheid (NSSF) dat toegang geeft tot gratis medische zorg, ondersteuning op oudere leeftijd voor NSSF-leden en tot andere sociale voorzieningen. Dankzij de eerste fase van de campagne zouden reeds 60 duizend mensen aan werk geholpen zijn.
Maar dat is bij lange na niet genoeg. Een bijkomend probleem voor de nu werkloze repatrianten is dat het loon in Cambodja voor verreweg de meeste gevallen $200 tot $400 lager is per maand. Dat is juist de reden om in Thailand te gaan werken. Zeker voor het overgrote deel dat afkomstig is van het platte land en nauwelijks tot geen onderwijs heeft genoten. Van het verdiende loon werd gemiddeld 65% naar huis overgemaakt voor de kosten van het dagelijks leven en van schulden – jaarlijks totaal meer dan een miljard dollar. De teruggekeerde arbeidsmigranten moeten dus werk vinden en in alle gevallen rekenen met minder gezinsinkomen.
Ontdek meer van Cambodja Glim en Grim
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.