Cybercriminaliteit (2)

In de afspraken die Cambodja en Thailand hebben gemaakt op weg naar een verhoopt vredesakkoord is ook opgenomen dat zij zullen samenwerken in de strijd tegen de immense grensoverschrijdende cybercrime industrie. Maar de industrie strekt zich bijvoorbeeld ook uit tot Australië.

Op 5 oktober vond er een oproer plaats in de havenstad Sihanoukville. Het ging om een grootschalige oploop van mensen uit Pakistan en Bangladesh die te hoop liepen tegen Chinese werknemers die ervan werden beschuldigd etnisch en religieus aanstootgevende opmerkingen te hebben gemaakt op een werkplek. Bij de onrust hebben de autoriteiten 290 personen geïdentificeerd en aangehouden wegens illegaal verblijf en illegale arbeid: 216 Pakistani, 68 Bengali en 6 Nepalezen. Het is niet verwonderlijk dat Soeng Senkaruna, hoofd van de Khmer Democracy Organization in Australië, opmerkte dat de handhaving van de immigratiewetgeving in Cambodja beperkt blijft omdat veel buitenlanders illegaal in het land verblijven om zich bezig te houden met aan de overheid gerelateerde online oplichting.

De onvoorstelbaar grote cybercriminaliteit in Zuidoost-Azië is in dit blog al meerdere keren ter sprake gekomen – bijv. op 22 juli en 28 september. Juist Australië is één van de epicentra van wat inmiddels is uitgegroeid tot een internationaal industrieel complex. Maar het land biedt ook weerstand en beschikt daarom over veel data. Aan gemelde cyberfraude rapporteerde het in 2024 ruim een miljard dollar – de VS overigens niet minder dan twaalf miljard dollar.

Australië is een laboratorium gebleken voor fraude-innovatie met ‘cryptogeldautomaten’ en ‘vastgoedmechanismen’ die grotendeels ongereguleerd blijven. In augustus heeft het parlement Regels ter bestrijding van witwassen en terrorismefinanciering in behandeling genomen. Het betreft een forse uitbreiding van het anti-witwasbeleid naar advocaten, accountants, trust- en bedrijfsdienstverleners en andere poortwachters, maar treedt pas in juli 2026 in werking. Dat duurt nog erg lang, vooral ook voor de ontelbare slachtoffers van het ‘Australische cryptogeldautomaatecosysteem’.

Hierbij wat langere citaten uit een interview van 25 sept. in ACAMS Today met Brendan Thomas, CEO van de Australische financiële inlichtingendienst die de ernst van de situatie onderstrepen.

“Satellietbeelden, VN-rapporten en getuigenissen van slachtoffers bevestigen wat klokkenluiders al jaren beschrijven: fraude met geïndustrialiseerde callcenters, beveiliging van bewapende complexen, een gelaagde witwasinfrastructuur en vrijwel volledige straffeloosheid in rechtsgebieden zoals Myanmar, Laos en Camdodja. In sommige gevallen opereren deze centra onder de bescherming van lokale milities. In andere gevallen zijn ze ingebed in speciale economische zones met casino’s die zowel verhulling als grensoverschrijdende liquiditeit bieden.”

“Slachtoffers worden verleid naar op crypto-geld gebaseerde beleggingsplatformen die door de syndicaten zelf worden beheerd. Deze platforms lijken vaak op legitieme beurzen, zowel qua uiterlijk als functionaliteit, en tonen fictieve rendementen en nep-liquiditeit tot de laatste uitbetaling, waarna de toegang wordt geblokkeerd en het spoor doodloopt.”

“Andere varianten zijn onder meer nep-vacatures en oplichtingspraktijken waarbij de oplichters zich voordoen als ambassademedewerkers of wetshandhavers. De social engineering wordt steeds geavanceerder. Sommige centra gebruiken door AI-gestuurde videomodellen om videogesprekken met nep-partners te simuleren. Andere centra scripten complete relatiegeschiedenissen, compleet met mijlpalen in het leven, om slachtoffers emotioneel en financieel meer onder druk te zetten.

“Momenteel zijn trustmaatschappijen, advocatenkantoren en makelaars nog niet gebonden aan de antiwitwaswetgeving. Syndicaten gebruiken deze sectoren om digitale opbrengsten om te zetten in activa, vaak via verborgen eigenaarschap of lokale tussen-instanties.”